Yacón. Klinkt misschien een beetje exotisch, maar je kunt het gewoon zelf oogsten op verschillende boerderijen in Nederland. Het is een knolgewas uit de Andes dat er een beetje uitziet als een zoete aardappel, maar met een knapperige, frisse textuur en een smaak die doet denken aan peer en watermeloen. Het leuke is: je oogst het in de late herfst, in oktober en november, als het loof geel wordt of afsterft na de eerste nachtvorst. Die vorst maakt de knollen ook zoeter. Dus trek een warme jas aan, pak een mand en ga met vrienden of familie de boer op. Graven maar! Maak de grond rond de plant voorzichtig los met een riek of schop en til de hele plant op; de knollen zitten in een tros onderaan. Ga er voorzichtig mee om, want ze kneuzen makkelijk. Je herkent ze aan de bruine of paarse schil en het witte of gele vruchtvlees.
Thuisgebruik
Yacón kun je rauw eten, in plakjes of reepjes, door een salade, of als dipgroente. O, en vergeet niet dat de schil gewoon mee kan (even goed wassen) – die is dun en eetbaar. Was de knollen pas vlak voor gebruik. Op een koele, donkere en droge plek blijven ze 1 tot 2 weken goed, in de koelkast tot een maand.
Recept 1: Yacón-friet uit de oven
Schil de yacón (of boen hem goed) en snijd in frietvorm. Schep om met olijfolie, paprikapoeder, zout en een snufje knoflookpoeder. Bak in een voorverwarmde oven op 200°C in 25-30 minuten goudbruin. Eet met een zelfgemaakte kruidenmayo – hemels.
Recept 2: Warme yacón-salade met geitenkaas
Snijd yacón in dunne plakjes en gril ze kort in een grillpan tot ze strepen hebben. Meng met rucola, verkruimelde geitenkaas, walnoten en een dressing van honing, citroensap en olijfolie. Serveer lauwwarm; de zoete yacón combineert fantastisch met de zoute kaas.