Voederwikke, ook wel bekend als Vicia sativa, is een bloeiende peulvrucht die je op een aantal boerderijen in Nederland zelf mag plukken. Het is geen gewone groente: de plant wordt vooral geteeld als veevoer of groenbemester. Maar de jonge scheuten en zachte blaadjes zijn ook voor mensen eetbaar, met een milde, licht nootachtige smaak die doet denken aan erwtjes. Het leuke? Je plukt ze in het voorjaar (april tot juni) of, bij een najaarsteelt, in september en oktober.
Zelf plukken met vrienden of familie Ga op een zonnige dag naar een plukboerderij. Zoek naar jonge scheuten van zo’n 10 tot 15 centimeter, met zachte, heldergroene blaadjes. Pluk vóór de bloei: zodra de kleine paarse of roze bloempjes verschijnen, worden de blaadjes taai en bitter. Knijp of knip de scheut af en laat 2 à 3 centimeter steel staan, dan kan de plant opnieuw uitlopen. De scheuten zijn teer en kneuzen snel, dus leg ze losjes in je mand en ga het liefst ’s ochtends plukken, als het nog koel is. Rijpe zaden laat je liggen: die zijn rauw niet geschikt om te eten.
Thuis gebruiken Bewaar de scheuten ongewassen, losjes in vochtig keukenpapier in een geperforeerde zak in de groentela van de koelkast. Zo blijven ze twee tot drie dagen goed. Spoel ze vlak voor gebruik voorzichtig af in koud water en knip taaie stukjes steel eraf. Je eet ze meestal gekookt, net als spinazie of erwtenscheuten: kort gebakken met knoflook en een beetje boter, of in een groene soep met aardappel en ui. Je kunt ze ook blancheren en invriezen.