Pawpaw plukken in Nederland? Ja, dat kan! Het gaat om de Amerikaanse pawpaw (Asimina triloba), niet te verwarren met papaja. Het is een boomvrucht die groeit in een handvol bijzondere pluktuinen en boomgaarden. Je plukt ’m niet van de grond, maar recht van de tak – en dat is een feestje op zich.
Zelf plukken: een dagje uit
Ga met een paar vrienden of het hele gezin op pad. Zoek een plukboerderij die Asimina triloba kweekt; de pluktijd loopt van eind augustus tot in oktober. De vruchten hangen er alleen of in trosjes bij, ovaal tot niervormig. Rijpe vruchten kleuren van groen naar geelgroen of geelbruin. Wacht tot ze zacht aanvoelen – een beetje zoals een rijpe avocado – en ze een heerlijke, tropische geur verspreiden. Draai ze voorzichtig van de steel en trek niet hard; onrijpe vruchten laat je hangen, want die rijpen na het plukken niet goed meer na. Rijpe vruchten zijn kwetsbaar en kneuzen snel. Tip: neem een zachte mand of emmer mee, niet een plastic tas. En wees niet verbaasd als je vingers plakkerig worden; dat hoort erbij.
Thuis: wat doe je ermee?
Pawpaw is een unieke vrucht: het vruchtvlees is romig, geel, en smaakt als een mix van banaan, mango en vanille. Snijd de vrucht in de lengte door en lepel het vruchtvlees eruit; de schil en de grote pitten eet je niet, de pitten zijn giftig. Pawpaw bederft snel: eet rijpe vruchten binnen een paar dagen en bewaar ze hooguit twee à drie dagen in de koelkast. Je kunt het zo uit de lepel eten, maar er is meer.
Kookrecept:
- Pawpaw-pannenkoeken (voor 4 personen)
- 2 rijpe pawpaws, schil eraf, pitjes verwijderd, vruchtvlees fijngeprakt
- 200 g bloem
- 2 eieren
- 200 ml melk
- snufje zout
- boter om te bakken
Meng alles tot een glad beslag. Bak goudbruine pannenkoekjes in de boter. Serveer met een schepje Griekse yoghurt en wat honing. Hemels.
Let op: pawpaw is vers het lekkerst, maar je kunt het vruchtvlees ook invriezen voor later. Pluk ze dus gerust wat extra – de herfst is kort, maar de herinneringen blijven lang.