Je hebt vast wel eens van duifkruid gehoord – ook wel wilde scabiosa genoemd. Een sierlijke, inheemse wilde bloem die je in Nederland op verschillende (bio)boerderijen zelf kunt komen plukken. Het is een echte aanrader voor een ontspannen dagje uit met vrienden of familie.
Zelf plukken: zo doe je dat
Duifkruid is een vaste plant met diep ingesneden bladeren onderaan en rechte stengels van 30 tot 80 cm. Je herkent het aan de ronde, speldenkussenachtige bloemhoofdjes van 2 tot 4 cm, lichtblauw tot lila, soms wit of roze. Het bloeit van juni tot en met september. Op de plukboerderij loop je rustig tussen de rijen. Kies bloemen waarvan de bloemetjes helemaal open zijn, voordat het hart gaat verkleuren of zaad vormt. Knip de stengel af met een scherpe schaar en laat de onderste bladeren en stengels staan; de plant komt volgend jaar terug. Pluk het liefst vroeg in de ochtend of laat in de middag, als de bloemen fris zijn. De bloemetjes zijn teer, dus neem een rieten mand mee en leg ze er losjes in.
Hoe gebruik je het thuis?
Duifkruid is vooral een sierbloem: het is een mooie aanvulling in een wilde, landelijke bos. Snijd de stelen thuis schuin bij, haal de onderste blaadjes weg en ververs het water dagelijks; dan heb je er 5 tot 7 dagen plezier van. Je kunt de bloemen ook drogen: hang ze 1 tot 2 weken ondersteboven op een donkere, luchtige plek. De verse bloemetjes worden soms gebruikt als garnering van een bloemensalade, en gedroogd kun je er thee van maken.
Recept voor duifkruidthee
Neem een theelepel gedroogde duifkruidbloemetjes per kopje.
- Breng water aan de kook.
- Doe de bloemetjes in een thee-ei of direct in een kopje.
- Giet het hete water erover.
- Laat het 5-7 minuten trekken, afhankelijk van hoe sterk je het wilt.
- Zeef (of vis de bloemetjes eruit) en drink het. Je kunt het zoet maken met een beetje honing.