Op de boerderij tussen het frisse, groene loof staat-ie: de bospeen. Niet die geschilde, waterige staafjes uit de supermarkt, maar een echte, met wortelaarde nog aan de huid en een bosje groen erbovenop dat ruikt naar vers gemaaid gras. Je kunt ze van mei tot oktober plukken, met de piek van juni tot september. Het plukken zelf is een feestje. Je hurkt neer, voelt de losse, zanderige grond, pakt het loof stevig bij de basis en trekt de wortel er met een beetje wiebelen voorzichtig uit, zodat het loof niet afbreekt. Ploep, daar komt ‘ie, oranje en knapperig van belofte. Kies wortels van één tot drie centimeter dik; dikkere worden houtig. Pluk het liefst ’s ochtends, als het loof nog fris en knapperig is.
Thuis: het groen eraf (bewaar het apart!) en de wortels boenen. Laat een paar centimeter steel aan de wortel zitten. In een geperforeerde zak met een vochtig stuk keukenpapier blijven de wortels in de koelkast een tot twee weken goed; het loof houdt het daar drie tot vijf dagen. Maar nu het leuke werk: er moet gegeten worden.
Twee recepten voor de oogst:
Geroosterde bospeen met honing en tijm
Verwarm de oven voor op 200°C. Schrob de wortels goed (niet schillen, dat is zonde). Meng ze met olijfolie, een flinke eetlepel honing, verse tijm, zout en peper. Spreid ze uit op een bakplaat en rooster 25-30 minuten tot ze zacht en gekarameliseerd zijn. Druppel er vlak voor serveren nog wat citroensap over. Perfect bij een stukje geitenkaas of als bijgerecht bij gegrild vlees.
Bospeen-tzatziki
Rasp twee grote bospenen fijn. Meng met 200 ml Griekse yoghurt, een uitgeperste teen knoflook, een scheutje olijfolie, het sap van een halve citroen, en fijngehakte munt of dille. Breng op smaak met zout en flink wat peper. Laat een half uurtje in de koelkast staan. Heerlijk als dip bij groentesticks, op een broodje falafel of naast een pittige linzensoep.
Dus: haal die bospeen uit de grond, maak je handen vies en tover er thuis iets mee.