Tuinbonen plukken: een zomerse speurtocht naar fluwelen peulen
Wie denkt dat tuinbonen oubollig zijn, heeft ze nog nooit vers van de plant geplukt. In Nederland kun je op verschillende boerderijen zelf aan de slag; de jonge peulen pluk je van mei tot begin juli. Trek een oude broek aan, want het wordt een beetje aards plezier. Op het land schuifel je tussen de rijen, op zoek naar volle, donzige peulen. Ze voelen aan als fluweel en als je er zachtjes in knijpt, voel je de bonen al bobbelen. Pluk ze als ze nog jong en frisgroen zijn – oude bonen worden taai en melig. Knak of knip de peul af waar hij aan de stengel vastzit, en laat de kleinere peulen nog even hangen. Pluk bij voorkeur ’s ochtends of later op de middag, als het koeler is. Een tip: ga met vrienden of familie, want het werk is gezelliger samen.
Eenmaal thuis volgt het echte werk: de bonen moeten uit de peul. Dat is bij uitstek een klus voor aan tafel, met een bakje ernaast. Peul openwippen, boontjes eruit, de vliesjes eraf halen (tenzij ze piepklein zijn). Het is meditatief en je handen worden er groen van. Wil je nog niet meteen doppen? Ongedopte peulen blijven in een geperforeerde zak in de koelkast drie tot vijf dagen goed, gedopte bonen twee à drie dagen.
Twee recepten om van te smullen:
Tuinbonen met munt en feta Kook de gedopte bonen 3 minuten in kokend water, giet af en spoel koud. Meng met verkruimelde feta, fijngehakte munt, een scheut olijfolie, citroensap en zwarte peper. Serveer lauwwarm als bijgerecht bij gegrild vlees of als lunchsalade met brood.
Romige tuinbonenpasta Fruit een ui en twee tenen knoflook in boter. Voeg 300 gram gepelde tuinbonen toe en blus met een scheut room. Laat 5 minuten sudderen. Stamp een kwart van de bonen fijn voor een romige textuur. Schep door al dente pasta, voeg geraspte Parmezaanse kaas en veel peper toe. Garneer met muntblaadjes.