Tabaksplant? Ja, je leest het goed – maar dan de sierlijke variant: siertabak. Op een aantal pluktuinen in Nederland groeit deze bloem tussen de dahlia’s en zonnebloemen. Siertabak (Nicotiana) wordt niet gekweekt om te roken, maar om zijn bloemen: trompet- of stervormige bloemetjes in wit, limoengroen, roze of dieprood, die vooral in de avond heerlijk zoet geuren. Sommige soorten, zoals Nicotiana sylvestris, hebben lange, hangende witte trompetten en worden wel anderhalve meter hoog.
Zelf plukken
Je plukt siertabak van juli tot de eerste nachtvorst. Kies stengels waarvan de eerste bloemen open zijn en waar nog een paar knoppen aan zitten, en knip ze net boven een blad af. Trek handschoenen aan: de grote, zachte bladeren zijn kleverig en het sap bevat nicotine. Was na het plukken je handen. De plant groeit gewoon door en maakt nieuwe bloemstengels, dus je hoeft niet zuinig te zijn. Pluk het liefst ’s ochtends vroeg of in de avond, als het koel is en de bloemen open staan.
Let op: alle delen van de plant – bladeren én bloemen – bevatten nicotine en zijn giftig. Siertabak is niet om te eten, niet voor thee en niet om te roken. Houd de bloemen buiten bereik van kinderen en huisdieren.
Thuis in de vaas
Snijd de stelen thuis opnieuw schuin af, haal de onderste bladeren weg en zet ze in schoon water. Ze blijven vier tot zeven dagen mooi; sommige bloemen gaan overdag een beetje dicht en openen zich ’s avonds weer, precies als de geur het sterkst is. Zet een bos op het terras of bij de slaapkamerdeur voor een zomerse avondgeur, of combineer siertabak met donkere zonnehoed, verbena of siergrassen voor een losse, wilde bos.