Pluk je eigen Nigella’s: een vleugje romantiek uit de Hollandse velden
Ken je dat gevoel, dat je een boeket wilt dat niemand anders heeft? Iets luchtigs, wilds en toch elegant? Stap dan eens in de auto (of op de fiets!) naar een van de vele pluktuinen in Nederland. Daar, tussen de zonnebloemen en de dille, vind je ze: nigella’s. Op sommige plekken heten ze ook wel ‘juffertje-in-’t-groen’ – en die naam is raak, want ze dansen als groene sluiers met sterretjes.
Zelf plukken? Doen! Neem een schaar of snoeischaar mee en knip de stelen netjes af; aan de plant rukken beschadigt hem. Ga met vrienden of familie: de één kan de stelen recht houden, de ander peutert voorzichtig de uitgebloeide blaadjes eraf. Een ochtend in de zon en een mand vol bloemen. Pluk ze als de bloemen half-open staan, dan geniet je er thuis het langst van.
Thuis: wat doe je ermee? Nigella’s zijn geen vaasvullers voor de grijze muur. Ze zijn de diva’s van de tafel. Zet er een paar in een kleine melkfles – met alleen de zaaddozen (die lijken op opgeblazen ballonnetjes) erin voor een sculpturaal effect. Of meng ze met wilde grassen en vergeet-mij-nietjes in een grote aardewerken pot. Ook de zaaddozen zijn mooi: pluk ze als ze droog en bruin zijn, en ga er voorzichtig mee om, want droge dozen zijn breekbaar. Hang ze ondersteboven op een donkere, droge plek om verder te drogen, en je hebt een winterboeket.
Extra: bloemenpracht voor het oog
- Tafelstukje: Stop een paar takken nigella in een laag schaaltje met water, samen met een knaloranje goudsbloem. Het contrast is hemels.
- Krans voor de deur: Vlecht de stelen door een wilgenkrans. De zaaddozen blijven maanden zitten, alsof de lente nooit weggaat.
- Boeket voor op het bureau: Een enkel takje in een klein glaasje – zet het in het zonlicht. Dan zie je de fijne blauwe of witte adertjes in de bloemblaadjes.
Dus: trek je laarzen aan en word even helemaal plukker.