Marjolein plukken: een dagje zen op de Boerderij

Marjolein is familie van oregano, maar zachter en zoeter van smaak: bloemig, een tikje citrusachtig, met een milde warmte. Het is zo’n kruid dat je zintuigen op scherp zet. En het mooiste? Je plukt het gewoon zelf, op een van de vele plukboerderijen in Nederland, van juni tot en met september. Trek een oude broek aan, neem een rieten mand (of een juten tas, we zijn niet pretentieus) en ga met vrienden of familie op kruidenexpeditie.

Je herkent marjolein aan de kleine, ovale, grijsgroene blaadjes en aan steeltjes die licht houterig worden. Pluk het liefst ’s ochtends, als de dauw is opgedroogd, en bij voorkeur voordat de plant bloeit; dan is de smaak het mooist. Knip de stengels af en laat minstens vijf centimeter steel met blad staan. Zo groeit de plant mooi door. De blaadjes kneuzen snel, dus leg ze losjes in je mand.

Thuis met je oogst

Was de marjolein pas vlak voor gebruik. Verse takjes bewaar je in een vochtig stuk keukenpapier in een plastic zakje in de koelkast; zo blijven ze drie tot vijf dagen goed. Een deel hang je ondersteboven te drogen op een donkere, luchtige plek (rits daarna de blaadjes van de steeltjes en bewaar ze in een afgesloten pot). Maar wat doe je ermee? Naast de klassieker (strooi het over tomaten, over pizza, over gebakken paprika) hebben we een speciale suggestie:

Marjolein-thee (voor een rustig moment)

Neem een handvol verse marjolein (of twee theelepels gedroogd). Overgiet met water van net onder het kookpunt. Laat 5 tot 7 minuten trekken, zeef en zoet eventueel met een lepeltje honing. Drink ‘m ’s avonds, of als je even een rustig moment wilt.