Gewoon barbarakruid, ook wel winterkers genoemd, is een van de vrolijkste wilde kruiden die je zelf kunt plukken in Nederland. Op een paar plukboerderijen en zorgboerderijen groeit het gewoon tussen de andere gewassen. Het is een plant uit de koolfamilie met glanzend donkergroene, gelobde blaadjes en in het voorjaar kleine, felgele bloemetjes. Het leuke? Je plukt het zo, samen met de kids of een paar vrienden. Neem een schaartje mee en knip de buitenste blaadjes af; laat het hart staan, dan groeit de plant door. Het groeit vaak in groepjes, dus je hebt snel een mandje vol.
Wanneer pluk je het? De blaadjes zijn het malst van de herfst tot in het vroege voorjaar: in de winter blijven ze gewoon groen, vandaar de naam winterkers. In april tot juni komen de bloemknoppen; die kun je jong afbreken en net als broccoli kort bakken. Zodra de plant in warm weer bloeit, worden de blaadjes taai en flink bitter.
Thuis: hoe gebruik je het? Barbarakruid smaakt pittig – een beetje peperig, fris en licht mosterdachtig, een beetje zoals rucola of waterkers. Gebruik het met mate: een paar jonge blaadjes door een salade, op een boterham met roomkaas, of oudere blaadjes door een stamppot. Kort blancheren maakt de smaak zachter. Spoel het pas vlak voor gebruik af en bewaar het in een zakje met vochtig keukenpapier in de koelkast; zo blijft het twee tot vier dagen goed.
Recept: Barbarakruid-knoflookboter Heerlijk op een stuk brood of door de pasta
- 100 g roomboter (kamertemperatuur)
- 2 handjes fijngehakte jonge barbarakruidblaadjes
- 1 teen knoflook, geperst
- snuf zout
Meng alles door elkaar. Rol het in plasticfolie en leg het een uurtje in de koelkast. Daarna kun je het in plakjes snijden – ideaal op een geroosterd broodje, door gebakken aardappeltjes of over een stukje gegrilde vis. Een paar gele bloemetjes erdoor maken het ook nog eens feestelijk.